Die Sinterklaas, dat is me d’r een. Leuk kinderen een hamster cadeau doen. Inclusief kooi en toebehoren, wat zomaar ineens op onverklaarbare wijze op zolder stond twee jaar geleden. Maar als twee jaar later de trieste kant het hamsterleed komt, dan geeft ‘ie niet thuis. Ligt ‘ie lekker op de Spaanse playa of Turkse Sahil. Daarover verschillen de meningen.
Want dat is precies wat gebeurde. Men neme kinderen en een knaagdier en het verdriet is niet te overzien. Ik zal de details besparen, maar de hamster was op. Niet opgegeten door de kat, gelukkig, ondanks dat hij toch een aantal keer ontsnapt is uit een kooi die open was blijven staan. Mag je het dan nog wel ontsnappen noemen, als de poorten naar de vrijheid (en de maag van de kat) wagenwijd open staan?
Afijn, die nachtelijke avontuurtjes inclusief val van ruim een meter uit de kooi (b)leken hem wonderbaarlijk genoeg dus niet fataal geworden. Mij wel bijna, want de pijnstilling kostte 10 keer de nieuwwaarde van het dier. Als het een auto was, dan had je hem al lang ingeruild of het kanaal in gemieterd. Maar goed, kinderen, dus dat doe je niet.
Toen hij was hersteld van zijn laatste val, kreeg hij moeite had met zijn evenwicht. Hij liep als in een permanente staat van dronkenschap. Kooiklimmen en radrennen deed hij niet meer, en zelfs het hamsteren (tot mijn eigen verbazing kenmerkend voor een hamster) stopte. Ja, wat doe je dan?
In het verleden heb ik wel eens een gehavend vogeltje in de tuin gevonden nadat het was aangevallen door de kat, die gevogelte kennelijk aantrekkelijker vindt dan knaagdieren. Dat vogeltje heb ik toen uit zijn lijden verlost met een klap van een schop. Ben ik niet trots op, maar ik zie mijn rechterhand met schop maar als de hand van god die de natuur een handje hielp. Er zijn voetballers die er beroemd mee zijn geworden.
Maar als je je huisdier een klap met een schep geeft, dan heb je zelf een klap van de molen gehad. Dat doe je niet (althans, ík niet), dus restte mij niet anders dan een bezoek aan de dierenarts. Daar was de conclusie simpel: iets in de hersenen, geen hamsterwaardig bestaan, het spuitje zat erin voordat ik het doorhad. Slik.
Ik kan hier nu heel stoer de masculiene spierbonk uit gaan hangen die emotieloos euthanasie heeft laten plegen op een hamster, wat hem niets deed. Daarmee maak ik mij niet geloofwaardig bij de mensen die mij kennen. Dus ik kan eerlijk zeggen dat ik met een brok in mijn keel en natte ogen het spuitje afrekende aan de balie. En dat was niet omdat ik wederom vijf keer de nieuwwaarde van de hamster heb afgerekend.
Die middag stond in het teken van de kinderen het slechte nieuws brengen en een uitvaart in de tuin verzorgen: kuil graven, schoenendoes erin, theedoek eroverheen omdat de hamster anders stikt en zand erover.
Ja, het was bij ons in huis serieus hamsterleed, want de hamster leed. Ik hoop dat de Sint zijn billen brandt op de playa of sahil. Mag ‘ie lekker op de blaren zitten volgende keer op de boot naar Nederland.
